Bedrijven die een volgende stap durven te zetten op
\nhet gebied van automatisering in de logistiek, zullen nieuwe mogelijkheden voor
\nefficiëntieverbeteringen ontdekken. Efficiëntieverbeteringen die tot nu toe
\nonzichtbaar waren. Wat daarvoor nodig is, is meer vertrouwen in systemen en
\nalgoritmes. Planners zullen verlost moeten worden van de dwangneurose om zelf
\nalles te willen doorgronden.
Tijdens een seminar van het Material Handling Forum eind
\njuni gaf René de Koster, hoogleraar logistiek aan de Erasmus Universiteit, een
\ninkijkje in enkele recente wetenschappelijke onderzoeken. Eén onderzoek betreft
\nde dockplanning bij een crossdock-operatie. Voor een efficiënte
\ncrossdock-operatie is niet alleen de verblijftijd van vrachtauto’s van belang,
\nmaar ook de rij- of loopafstanden van de medewerkers in het distributiecentrum.
\nDie moeten de goederen uit de ene vrachtauto immers zo snel mogelijk naar één
\nvan de andere vrachtauto’s brengen. Dan helpt het als die twee vrachtauto’s bij
\nelkaar in de buurt staan.
Het distributiecentrum van de retailer in het
\nrekenvoorbeeld telt 50 docks, terwijl elke dag 250 vrachtauto’s moeten worden
\ngeladen of gelost. De vertrektijd van de vrachtauto’s die de winkels moeten
\nbevoorraden ligt vast. Waarmee de planners kunnen spelen, is de tijd en volgorde
\nvan de vrachtauto’s die goederen komen afleveren. Wat zij nu doen, is de docks
\nin het midden reserveren voor de vrachtauto’s met inkomende goederen van
\nleveranciers. De vrachtauto’s met uitgaande goederen voor de winkels wijzen de
\nplanners toe aan de buitenste docks. Een begrijpelijke keuze voor planners die
\noverzicht willen houden en die exact willen volgen wat er gebeurt.
Onderzoekers van de Erasmus Universiteit hebben
\naangetoond dat dit niet de meest efficiënte oplossing is. Zij hebben een
\nalgoritme ontwikkelt dat geen rekening houdt met vaste docks voor inkomende en
\nvoor uitgaande goederen. Dit algoritme leidt tot een flexibele planning, waarbij
\neen vrachtauto met goederen van een leverancier kan worden toegewezen aan een
\ndock waar zojuist een andere vrachtauto is geladen met goederen voor
\nbevoorrading van een winkel. Deze planning leidt tot een besparing van dertig
\nprocent in ruimte, tijd en loopafstanden. Voor de retailer in kwestie kan de
\ntotale kostenbesparing oplopen tot 2,1 miljoen euro per jaar.
Als de retailer deze kostenbesparing wil realiseren, zal
\nhet verdere stappen op het gebied van automatisering moeten zetten. Niet alleen
\nop de planningsafdeling, maar ook op de expeditievloer. Een flexibele
\ndockplanning kan alleen succesvol zijn als die automatisch en nauwgezet wordt
\nomgezet in gedetailleerde instructies voor de medewerkers die de vrachtauto’s
\nladen en lossen. Die medewerkers moeten leren vertrouwen op de instructies die
\nzij via hun mobiele terminals of headsets ontvangen, juist omdat de vaste
\nindeling in docks voor inkomende en uitgaande goederen wordt losgelaten. Met een
\nflexibele dockplanning kun je hen niet meer zelf laten zoeken naar de juiste
\ngoederen. En dat hoeft ook niet meer met de automatiseringstechnieken van
\nvandaag de dag.
Voor planners betekent een flexibele dockplanning
\neveneens dat zij volledig op het planningssysteem moeten leren vertrouwen, ook
\nal snappen ze de achterliggende ratio niet meer. Dat zal lastig zijn. Welke
\nplanner krijgt niet de neiging om in te grijpen als een vrachtauto met inkomende
\ngoederen naar één van de buitenste docks wordt gestuurd, wat volledig ingaat
\ntegen de heersende planningslogica? Ook transportplanners worstelen daarmee, wat
\neen voormalig directeur van een logistiek diensverlener een tijdje terug
\nduidelijk maakte. Wat deden zijn planners als hun systeem een planning met 28
\ngoede en 1 slechte rit opleverde? Die ene slechte rit verdelen over die andere
\ngoede ritten. Met als gevolg dat de logistiek dienstverlener uiteindelijk met 28
\nslechte ritten zat opgezadeld.
Kortom: planners zullen moeten leren om af te blijven
\nvan de planning. Hebben we dan geen planners meer nodig? Natuurlijk wel. Zij
\nzullen de voortgang van het proces moeten volgen en ingrijpen als onvoorziene
\nomstandigheden dat mogelijk maken. Sturen op uitzonderingen, heet dat. Daarnaast
\nzullen zij een belangrijke rol spelen in het bewaken van de kwaliteit van het
\nplanningsproces, dat voor een groot deel afhankelijk is van de instelling van de
\nparameters en kwaliteit van de data die de input vormen. Hun rol zal veranderen,
\nmaar niet minder belangrijk worden.
Marcel te Lindert – journalist logistiek en supply chain
\n